[euskarazko hitzak bila Nola Erran hiztegiaren barnean]

euskarazko hitzetan

heurter

heurter /ˈœʀte/ // 1 verbe transitif
a)
 = cogner
 + objet, voiture, personne jo kaskatu (BL) kunkatu (BL) kuzkatü (ZU)
j'ai commencé à éternuer et j'ai heurté l'armoire de la tête
urtzinzka hasi naiz eta buruaz armairua jo dut ürsainez hasi niz eta bürüaz kamineta kuzkatü düt (ZU)
dans l'obscurité, il heurte involontairement le curé et l'envoie plus loin contre un mur
ilunpean, ustekabetarik jaun erretorea kaskatzen du eta hantxe-hara igortzen, pareta baten kontra
la voiture a heurté un arbre
autoa zuhaitz bati kontra joan da
b)  = choquer
 + préjugés, opinions (norbaiten aurreiritzien/iritzien) kontra/aurka joan norbaiten usteen/ ikusmoldeen kontre joan (ZU)
 + bon goût (gustu onaren legeak) urratu
 + amour-propre (halakoak bere buruaren aldera duen estimua) ostikatu
heurter qn de front
norbaiti kontra egin norbaiti bühürtü (ZU)
2 se heurter verbe pronominal
a)
 = s'entrechoquer elkar jo alkar jo (ZU)
en Belgique, près de la capitale, deux trains se sont heurtés
Belgikan, hiriburutik hurbil, bi trenek elkar jo dute
b)  = s'opposer
 sujet:personnes (elkarren artean) kalapitan ari izan alkarren artean aharratü (ZU)
les deux candidats à la présidentielle se sont violemment heurtés à propos de la guerre d'Irak
bi presidentegaiak gogorki ari izan dira elkarren artean kalapita, Irakeko gerla zutelarik mintzagaia
c)  = rencontrer
se heurter à un problème
behaztopa harria bidean aurkitu arazo batek geldiarazi bürühauste batek eküarazi (ZU)