[euskarazko hitzak bila Nola Erran hiztegiaren barnean]

euskarazko hitzetan

grincer

grincer /ɡʀɛ̃se/ // verbe intransitif
 sujet:objet métallique, plancher, porte, ressort, freins karranka egin kirrinka egin kirrinkatu kurrinkatü/kurrinkaz ari izan (ZU)
le train de cette époque allait ainsi, en grinçant, mais lentement et sûrement
horrela zihoan denbora hartako trena, bere karranka eginez, baina emeki eta segurki hola bazoan denbora hartako treina, kurrinkaz bena emeki eta segürki (ZU)
 sujet:dents karraskatu
grincer des dents (de colère)
(koleraz) hortzak karraskatu hortz karraskaz ari izan (ZU)
ils ont commencé à crier, grinçant des dents, l'écume leur coulant de la bouche
oihuka dira hasi, beren hortzak karraskatuz, haguna zeriela ahotik
ce bruit vous fait grincer les dents
azantz horrek hortzak karraskarazten dizkizu